Çünkü her sabah acaba yine neler ters gidecek diye kaygılanmaktan çok yorulmuştum. Yataktan kalktığımda içimi bir umut kaplamasın istiyordum artık. Çünkü annem ilaçları yüzünden o sabah içerideki odada yine ölü gibi yatıyordu. Hastanede on beş gün yattığı psikiyatri bölümünden yeni çıkmıştı. Babamın masanın altından komşu kadının ayağını okşadığını görüp sinir…

Saatin tiktaklarının büyüdüğü yalnız evin koridorlarında bir anahtar sesi yankılandı. Alarmın cılız sesini, yorgun topuklu adımlarla içeri giren kadın susturdu. Ayakkabılarını çıkarıp koridorun taş zeminine fırlattı. Bir elinde torbalar, diğer elinde Frezya buketiyle mutfağa girdi. Elindekileri temkinli bir şekilde mermer tezgâha bıraktı. Torbalardan çıkardığı; patlıcan salatası, beyaz peynir, humusu, rakı…

Boğaç nazikçe ama sıkı bir biçimde kendine doğru çekti Eylem’i. Arka fonda George Michael’in Kissing A Fool şarkısı çalarken, bedenleri dans mı sarılma mı olduğu belli olmayan bir ritimle uyumlu bir şekilde hafifçe salınıyordu. Biraz daha mı yakınlaşmışlardı birbirlerine? Eylem gözlerini yumdu… Yavaşça gözlerini aralarken boynunda bir ağrı hissetti Eylem.…